Voorlopig Onbruikbaar

Regelmatig noteer ik thema's, onderwerpen waarover ik zou kunnen schrijven. 

Een thema dat al wat langer in mijn agenda rondwaart is een vraag. 

Wat is politiek? 

Ik noem me zeker niet deskundig op dit gebied, nee het is eerder een vraag uit wanhoop dan uit kennis ontstaan. 

De zilverruggen die al dan niet gekozen de apenrotsen bezetten, die leugens rondbazuinen als onweerlegbare waarheden, die hun macht misbruiken voor eigen gewin, die zich laten vleien als waren zij de laatste Romeinse keizers, die loftrompetteren over hun daden, daar zijn woorden voor als machts- of geopolitiek. Ik heb altijd gedacht dat politiek iets van doen had met nivellering, het beschermen van de kwetsbaren, met rechtvaardigheid en humaniteit, maar ook het tegenovergestelde is blijkbaar politiek. Maar om van mijn verwarring een tekst te maken, zie ik vooralsnog niet zitten.

Is, wat me vaker hielp, een onlangs gelezen boek een mogelijk bruikbaar uit te werken onderwerp?

Ik las onlangs 'Groene supermacht. Hoe Europa de wereld kan verduurzamen' van Diederik Samsom. 

Ik waardeerde dit overzichtelijke en hoopvolle verslag van de Green Deal met een 9. De zorg om de leefbaarheid en diversiteit is blijkbaar ook politiek, waar Frans Timmermans en Diederik Samsom zich het vuur onder de Europese sloffen hebben gelopen. Maar hierover schrijven kan niet anders dan met in het achterhoofd het zuur van de afgang van een groot Europees politicus is de stoffige coulissen van een steeds rechtsere polderpolitiek.

Ik blader in mijn agenda. 

Tijdens de periode van de Olympische Winterspelen heb ik Jutta of Femke? genoteerd. Die vraag heb ik toen velen voorgehouden en ik signaleerde op den duur een trend in de de beantwoording van de keuze tussen twee tegenpolen. Jong kiest Jutta, oud kiest Femke. 

Ik ben erg voor Femke, ik ben dan ook al bijna 80. Maar om hierover een tekst te maken? Het ijs is al gedooid, de dames hebben hun medailles en roem opgestreken.

Ook staat er ergens SPAM genoteerd. Wat ik er toen mee voorhad, herinner ik me niet meer. Ik kreeg een bericht opgestuurd van Bol.com, dat ze een bestelling van mij van de iPhone 17 ter waarde van 1361,95 euro hadden ontvangen. "Niet door U geplaatst. Bel direct +3120369022." 

Ik heb betere trucs ontvangen, deze was wel heel doorzichtig. 

Hoeveel mensen bestellen een I Phone 17 bij Bol.com?

Ik bel Bol.com. Reactie: "Dat zijn we niet geweest meneer, dat lijkt me spam." Dat begrijp ik ook wel Truus, maar is Bol.com niet bereid om achter dat nummer aan te gaan? 

Truus kon natuurlijk niet zeggen dat ze daartoe niet bereid zijn bij Bol,com, dat ze zich vooral richten op verkoop, dat ik voor recherche maar naar de politie moet bellen of naar Radar. 

Nee, ze zou het telefoonnummer aan Bol doorgegeven, hartelijk dank en een fijne dag verder.

Wat is dit meer dan een anekdote, die op een verjaardagsfeestje eindeloze soortgelijke SPAM avontuurtjes oproept?

O, ja, een sterfgeval van een bekend iemand levert altijd een tekst op, een necrologie, die van B.N-ers boven de 60 al tijden, al dan niet geactualiseerd, in de lade ligt. 

Cees Nooteboom heb ik graag gelezen en verzameld. 

Wat kan ik aan de vele necrologieën toevoegen?

Er staan nog een aantal thema's en onderwerpen in mijn agenda, maar alle op dat moment niet bruikbaar.

Maar een weekje overslaan dan maar?

 

Rijbewijskeuring

Wat hoort bij het ouder worden? 

Gezondheidsproblemen, mensen die je ontvallen, eenzaamheid, existentiële vragen als 'Is dit het nou?' en 'Wanneer gaan we kleiner wonen?', mikpunt voor nepagenten, verwijt dat je de woningmarkt verstoort etc,etc.

Kleine en grote kwesties, tijdelijk oplosbare of onvermijdelijke kwalen.

Ik zit momenteel in een ouderenplaag die nogal eens vergeten wordt om op te sommen namelijk de rijbewijskeuring.

Vanaf 75 jaar wordt om de vijf jaar het rijbewijs verstrekt na een keuring.

Terwijl de AOW leeftijd wordt verhoogd parallel aan de stijgende gemiddelde leeftijd, blijft de start van de keuring al jaren in beton gegoten: 75 jaar.

In de regel veroorzaakt dit gedoe, altijd loopt het in de papieren.

Standaard zijn er de kosten voor de aanvraag bij het  CBR. de standaardkeuring 75 + en het rijbewijs bij afgifte op het Gemeentehuis.

Afhankelijk van het aantal mankementen, die je op het gezondheidsformulier van het CBR aankruist vermeerderen de kosten.

De in een vlaag van eerlijkheid ingevulde formulier en bij het CBR over mij bekende kwalen levert in mijn geval maar liefst drie extra keuringen op. 

Aan elke keuring hangt een onafhankelijk arts/ specialist met elk een eigen rekening.

Jaarlijks onderga ik voor de drie genoemde aandoeningen - ogen, diabetes, hart  &vaatziekten - keuringen en al jaren zijn die under control. De gegevens staan op Mijn Gezondheidsnet, die artsen mogen inzien.

Eén keuring heb ik inmiddels ondergaan, die van de ogen.

Ooit, ik denk zo'n tien jaren geleden, heeft een arts mogelijke maculadegeneratie geconstateerd.

De jaarlijkse foto-controle leverde tot nu toe de status "stabiel" op en twee weken geleden de status M 0 op, wat betekent dat er geen sporen van maculadegeneratie zichtbaar zijn.

Toch moest ik een keuring ondergaan.

De conclusie: geen sporen van maculadegeneratie.

Factuur van 119 euro graag contant te voldoen.

Familiereünie 2026

Met drie dagen, twee overnachtingen in Hotel & Eethuys Wormshoef in Lunteren met een programma light had het organiserende comité negen van de twaalf familieleden - acht met partner - weten de verleiden om voor het familieweekend eind januari in te schrijven. 

Eén moest wegens ziekte last minute afzeggen. 

Met wat resteerde bezetten we het gehele cosy hotel.

Programma light betekende: vrijdag wandeling naar de Mussertmuur, zaterdag Paleis Het Loo en zondag Museum Kröller-Muller. Dat laatste was facultatief vermeldde het programma. Ervaring had ons geleerd dat op zondag velen moe en voldaan graag na het ontbijt huiswaarts willen keren.

Veel tijd, vooral na de diners, bleef over om met elkaar te kletsen.

Mussertmuur.

Voor de meesten die de muur in hun kinderjaren hadden gekend (zie mijn vorige post) was de eerste reactie: "Wat is hij klein". Het slenteren over het terrein bracht ons bij de kei, die het middelpunt van Nederland markeerde.

Bij Het Paleis Het Loo scheidden de wegen van de mannen die van de vrouwen. Gingen de laatste direct naar de  expositie Dresscode, verkozen de mannen de stallen van het paleis om de vervoersmiddelen van de koninklijke families te bewonderen.

Tussen de diverse bolides stond deze lijkkoets

Er resteerde voor de high tea nog een vluchtige toer door de Dresscode expositie. 

Het bezoek bleek uit 90 % vrouwen te bestaan; ik voelde me enigszins gefeminiseerd. 

Tussen de koninklijke kledij van het hof waande me in een carnavalsuitdragerij.

Het paleis is zowel van buiten als binnen schitterend gerestaureerd. 

Na de high tea de groepsfoto voor de puzzel te leggen op de volgende reünie

Bovenstaande tekst kan nauwelijks een verslag worden genoemd. Het vormt  een rafelrand van een samenzijn, waarvan de kern niet te beschrijven valt. 

Bij afscheid klonk "Tot volgend jaar" bij de gedachte als god of het lot het toestaat.