Een cel is maar twee meter lang

en nauw twee meter breed

wel kleiner nog is het stuk grond

dat ik nu nog niet weet

maar waar ik naamloos rusten zal,...

(Begin van het gedicht De achttien doden van Jan Campert)

Zijn kamer is maar vier meter lang

en nauw drie meter breed

('Zijn' is mijn broer, die opgenomen is in een verzorgingshuis in Groningen)

Afgelopen zaterdag met Riny op bezoek in Groningen; door ongemak, operatie en herstel later dan ik had gewild.

Broers en zussen waren ons voor geweest.

Recensies over de kamer: 1. klein, met een lelijk uitzicht; 2. er zijn slechtere verzorgingshuizen; 3. als hij het er maar zijn zin heeft - en hij lijkt tevreden.

Die laatste beoordeling: hij oogt tevreden, is juist. Hij lijkt zo inschikkelijk dat hij zelfs met een bezemkast tevreden zou zijn, maar of zijn naasten daarmee tevreden zouden zijn waag ik te betwijfelen.

Met naasten bedoel ik in de eerste plaats zijn twee kinderen.

 

Onder de daarop volgende naasten - zijn broers en zussen - zijn de meningen dus verdeeld.

Neem de gratuite opmerking dat er slechtere  verzorgingstehuizen,; tja, een open deur, behalve voor dat ene echt slechtste tehuis.

In geval van mijn broer was er sprake van een crisisopvang.

Eenmaal daar opgevangen, zou er uitgekeken kunnen worden naar een voor hem meer passende plaatsing. Maar hoe langer je daarmee wacht, hoe moeilijker gelet op de hechting een overplaatsing wordt.

En natuurlijk geldt bij een beoordeling naar of de plek mijn broer past niet alleen de grootte van de kamer en het uitzicht. Zeker zo belangrijk zijn de aangeboden dagbesteding en de kwaliteit van het zorgpersoneel.

Laat ik daar kort over zijn. 

Hoger dan een beoordeling van drie sterren kan ik niet geven.

Particuliere zorghuizen scoren beduidend hoger. Ook die Van Villa Saale, liggend aan de zuidkant van Groningen. 

Op de website garanderen ze kamers van 30 tot 43 vierkante meter, kleinschalig opgezet in een gevarieerde buurt en een scala van activiteiten.

Klinkt prima, passend bij de statuur van mijn broer. (Mag ik nog spreken van statuur bij een afgebrokkelde persoonlijkheid, plaats ik hem teveel in het verleden?)

De kosten zijn evenwel hoger. Villa Saale geeft daarover slechts een indicatie: vanaf 2750 euro, het (maximale) bedrag dat nu via de WLZ door de cliënt wordt betaald.

Ik weet dat bij een luxe, zeer kleinschalige voorziening de kosten kunnen oplopen tot 6000 euro.

De kosten zijn voor mijn broer met een zeer riant pensioen echter geen probleem.

Zoals gezegd, het is niet aan ons, aan mij. 

Toch heb ik hierover een mening.

In het uiten ven mijn meningen ben ik niet altijd even tactisch geweest.

Zeker bij dit precaire onderwerp doe ik er goed aan om mijn mening voor me te houden.