Een onmogelijke vergelijking.
Vanavond begint 'Even tot hier'; Lubach eindigde afgelopen donderdag zijn seizoen.
Even tot hier is elke zaterdag, 16 weken lang, te zien op zaterdagavond.
Wu en van der Laan hanteren een strak format, zonder dat het saai is. Ze zijn maatschappelijk betrokken - binnen de nationale grenzen.
In de Belgische pianist hebben ze een schitterende side-kick.
Muzikaal van hoog niveau, hun stemmen passen in elkaar, hun duetten zijn steeds een genot om naar te luisteren.
Lubach presenteert solo, incidenteel bijgestaan door zijn redactieleden. Hij presenteert vier dagen per week. Op maandag is Diederik zijn vaste gast, die op een ongeëvenaarde wijze verslag doet van het afgelopen sportweekend.
Frits de Wit is de vaste droogkomieke analist, Jonathan van het Reve is steevast de ultra rechtse materialist.
Lubach schuwt geen enkel onderwerp.
Regelmatig neemt hij het Koningshuis en Trump te grazen.
Ik volg beide programma's al jaren en geniet er elke keer van.
Dat Lubach vlakker geworden is sinds zijn overstap van de NPO naar de commerciële zender RTL4 kan ik niet beamen.
Zijn analyses zijn veelal messcherp zijn didactische presentaties van hoog niveau.
Van mijn kleinzoon Luca hoorde ik dat sommige items op zijn opleiding werden gepresenteerd.
Enkele maanden geleden presenteerde hij het sluiten van het Groninger gasveld.
Boorgaten worden met beton definitief afgesloten, iets waartegen JA21 tegen is.
Tot mijn verbazing pleitte Lubach ook voor het openhouden 'als noodvoorziening'.
Hij leek het belang van velen te stellen boven dat van een minderheid, nood breekt wetten - en beloften scheen zijn argumentatie.
Lubach wankelde voor mij op zijn hooggeachte troon.
Tot donderdag.
Totdat hij me weer ontroerde, bij de strot nam met de stellingname voor Europa, voor niet aflatende steun voor Oekraïne, voor een rechte rug.
Met een kippenvel opwekkende apotheose.
Schuchter zet hij op een speelgoed blaaspiano (?) de negende van Beethoven in, dat langzaam wordt overgenomen door een dubbel groot miziekgezelschap.
Dapper, hoopvol, eensgezindheid.
Zonder ironie, wat hebben we dit nodig!
Chapeau!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten