De oudere ouderen zijn zij die die tachtig gepasseerd zijn, zoals schrijver dezes.
Zij hopen nog een tijdje mee te gaan, denken daarbij aan vijf of hooguit tien jaren, liefst in goede gezondheid.
Daar schuilt een dilemma: het afschrijven van kosten.
Laat ik duidelijk zijn.
Een aantal jaren geleden constateerde een invaltandarts dat er eigenlijk wat kroonwerk verricht zou moeten worden. Of ik daarmee in zee wilde gaan hing af van hoe ik qua gebit voor Petrus wilde verschijnen.
Ik zei dat ik niet per se met de mond vol tanden aan de hemelpoort hoefde te staan.
Hij begreep me, zeker na ik desgevraagd had gezegd geen last te ondervinden van welke mogelijke kroonplek dan ook.
Hij heeft hiervan verslag gedaan aan mijn eigen tandarts, die sindsdien slechts de noodzakelijke reparaties verrichtte.
Afgelopen April werd ik weer geholpen door een invaltandarts, een blozende jongeman, die mijn zoon en met een beetje snelheid van twee echtparen zelfs mijn kleinzoon kon zijn.
Hij behandelde mijn klacht afdoende en begon wederom over noodzakelijke kronen.
Hij sprak niet over Petrus, maar stelde voor dat ik de daaronder liggende offerte zou willen bestuderen. Zijn major leek eerder economie te zijn, dan tandheelkunde.
Een minor geriatrie had zijn dadendrang wellicht wat getemperd.
Ik ontving de toegezegde offerte voor drie kronen voor de somma van 2474,50 euro.
Het enige wat ik ermee deed was uitprinten en de print in de map van offertes voor muurisolatie en HR++ glas leggen.
En ik wilde nog een gordelroosprik laten zetten.
Afgelopen week op mijn halfjaarlijkse controle bij mijn eigen vertrouwde tandarts.
Het zag er allemaal prima uit.
En... er stond een offerte open van een collega.
Een beetje rood aanlopend zei ik dat ik gewacht had op haar advies.
Ze keek nog eens op haar scherm en zei dat ze het met haar gewaardeerde collega eens was.
Ik moet verbaasd dan wel verschrikt hebben gekeken.
Troostend zei ze dat we het ook in stappen konden aanpakken en de eerste twee kronen rechtsboven in het nieuwe verzekeringsjaar.
Ik dacht alleen maar 'Dan ben ik bijna 81'.
Laten we - waarom ineens over we spreken? - alvast twee afspraken inplannen.
Even later thuis lag de offerte al op de mailmat: 1571,83 euro.
Wie goed naar bovenstaande oude aanbieding kijkt, ziet dat ik 90 euro goedkoper uit ben.
Een koopje?
Ik ben er nog niet uit.
Als ik nog tien jaar te leven heb dan schrijf ik voor de twee kronen rechtsboven 150 euro per jaar af. Maar wat, als ik zelfs de 81 niet haal?
Als ik voor januari 2027 overlijd, dan is mijn dilemma tenminste opgelost.
