Bij de herdenking van de dood van N/ familiereünie op 17 oktober hoorden we dat onze oudste broer sterk achteruitging.
Enkelen, GeertJan, Piet, Mat en ik spraken af om de volgende dag naar Groningen te rijden. Het zou een afscheid zijn.
Terug naar de herdenking/ familiereünie.
Ik had mijn vragen gehad bij de organisatie van twee verschillende doelstellingen. Maar het verliep, misschien juist omdat er nauwelijks programmatisch iets was georganiseerd, fantastisch.
Jacques leidde de herdenking ingetogen in, waarna nicht Niekie en mijn zus Anke het woord namen.
Daarna kwamen de drankjes en de hapjes. Voor de allerkleinsten was direct aan ons zaaltje een speelkamer beschikbaar.
Animerende gesprekken volgden.
Rond half zes, terwijl de schemer daalden over 'Het Brabants Genot' riep David de groep van ongeveer zeventig personen naar buiten voor een groepsfoto.
Een enkeling constateerde dat de familiepuzzel, die elk jaar van de groepsfoto wordt gemaakt, deze keer
wel erg moeilijk zou zijn.
wel erg moeilijk zou zijn.
De volgende dag naar Groningen om Bert uit te zwaaien.
Drie uur heen, drie uur terug om in groepjes 15 minuten bij hem te zijn.
Piet en ik waren een van de laatsten die dag.
Hij was doodmoe.
Mompelde wat.
Op onze vraag of hij pijn had, schudde hij van nee.
Vervolgens draaide hij zich naar de muur.
Toen mijn stoel kraakte keek hij op en probeerde een lach te produceren.
Bij het weggaan zwaaide hij ons uit.
We wisten, dit is de laatste keer.

.jpg)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten